Όταν σκέφτεστε να αναβαθμίσετε τον αποθηκευτικό χώρο του υπολογιστή σας, είναι εύκολο να πέσετε στην παγίδα να κοιτάτε μόνο τα στοιχεία ταχύτητας των NVMe SSD και να πιστεύετε ότι το περισσότερο είναι πάντα καλύτερο. Η άφιξη των NVMe PCIe 4.0 και τώρα των Gen5 SSD έχει αυξήσει σημαντικά τις θεωρητικές ταχύτητες ανάγνωσης και εγγραφής. Αλλά το πραγματικά σημαντικό ερώτημα είναι: πότε αυτές οι βελτιώσεις είναι αισθητές στην καθημερινή χρήση και πότε απλώς αποτελούν διαφημιστική εκστρατεία;
Στη συγκεκριμένη περίπτωση των SSD Gen4 NVMe, συχνά διατίθενται στην αγορά ως απαραίτητη αναβάθμιση από την Gen3. Ωστόσο, σε πολλά σενάρια, η πραγματική εμπειρία χρήστη αλλάζει ελάχιστα δευτερόλεπτα , ειδικά σε παιχνίδια ή καθημερινές εργασίες. Ας ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά στο πότε ένας SSD Gen4 NVMe δεν προσφέρει πραγματικές βελτιώσεις σε σχέση με έναν Gen3, τι συμβαίνει με τεχνολογίες όπως το RTX IO/DirectStorage και σε ποιες περιπτώσεις αξίζει να ξοδέψετε περισσότερα.
PCIe 3.0 vs PCIe 4.0: Τι αλλάζει πραγματικά
Πριν προχωρήσουμε σε πρακτικά παραδείγματα, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε τις τεχνικές διαφορές μεταξύ ενός NVMe PCIe 3.0 SSD και ενός PCIe 4.0 SSD . Εν ολίγοις, η διεπαφή PCI Express 4.0 διπλασιάζει το εύρος ζώνης ανά λωρίδα σε σύγκριση με το PCIe 3.0. Έτσι, ένας δίσκος x4 μπορεί να φτάσει από ένα θεωρητικό μέγιστο περίπου 3.500 MB/s στην Gen3 σε πάνω από 7.000 MB/s στην Gen4.
Αυτό μεταφράζεται σε τρέχοντες δίσκους SSD NVMe Gen4 μεσαίας έως υψηλής τεχνολογίας που επιτυγχάνουν διαδοχικές ταχύτητες ανάγνωσης από 5.000 έως 7.000 MB/s . Αυτό είναι περισσότερο από τους καλύτερους δίσκους Gen3, οι οποίοι κυμαίνονται γύρω στα 3,000-3,500 MB/s. Στα χαρτιά, το άλμα είναι τεράστιο, αλλά αυτές οι τιμές είναι θεωρητικές κορυφές που μετρώνται υπό αυστηρά ελεγχόμενες εργαστηριακές συνθήκες : ιδανικές θερμοκρασίες, υλικό υψηλής τεχνολογίας και κανένα άλλο φορτίο συστήματος.
Σε έναν τυπικό υπολογιστή, πολλοί παράγοντες μπορούν να μειώσουν αυτό το πλεονέκτημα: η μητρική πλακέτα, ο επεξεργαστής, η ψύξη και η διαχείριση της ροής του αέρα , η θερμοκρασία περιβάλλοντος, η ποιότητα του ελεγκτή SSD, ο τύπος της μνήμης flash NAND, το υλικολογισμικό, ακόμη και η τοποθέτηση και η ροή του αέρα του κουτιού . Όλα αυτά σημαίνουν ότι η πραγματική διαφορά μεταξύ της διαφημιζόμενης και της πραγματικής απόδοσης μπορεί να διαφέρει σημαντικά.
Ένα άλλο σημείο που πρέπει να ληφθεί υπόψη είναι ότι οι πρώτες γενιές πλατφορμών με PCIe 4.0 (τόσο μητρικές όσο και CPU) ήταν κάπως υπανάπτυκτες. Εκείνες τις πρώτες μέρες, η υποστήριξη δεν είχε βελτιωθεί πλήρως και πολλά συστήματα δεν εκμεταλλεύονταν πλήρως το εύρος ζώνης των SSD Gen4. Αυτό άφησε μέρος των δυνατοτήτων τους ανεκμετάλλευτο . Ενώ αυτό έχει αντιμετωπιστεί με τις τρέχουσες πλατφόρμες, παραμένει σχετικό όταν συζητάμε για παλαιότερα συστήματα.
Συμβατότητα: Χρησιμοποιήστε έναν SSD Gen4 σε μια μητρική πλακέτα PCIe 3.0
Μια πολύ συνηθισμένη ερώτηση είναι αν ένας SSD PCIe 4.0 μπορεί να εγκατασταθεί σε μια μητρική πλακέτα που διαθέτει μόνο υποδοχές PCIe 3.0 . Η απάντηση είναι απλή: ναι, είναι συμβατές με παλαιότερες εκδόσεις. Ο SSD Gen4 θα λειτουργήσει χωρίς προβλήματα, αλλά με τη μέγιστη ταχύτητα που επιτρέπει η διεπαφή Gen3 του συστήματος.
Από πρακτική άποψη, αυτό σημαίνει ότι ένας SSD που θα μπορούσε να φτάσει τα 7.000 MB/s σε μια μητρική Gen4 θα περιοριστεί σε περίπου 3.000-3.500 MB/s το πολύ σε μια μητρική Gen3 . Ο δίσκος δεν είναι κατεστραμμένος ή κάτι τέτοιο. Απλώς δεν μπορεί να "τρέξει" πιο γρήγορα από όσο επιτρέπει το εύρος ζώνης της μητρικής πλακέτας.
Αυτή η συμβατότητα είναι ενδιαφέρουσα για μελλοντική χρήση. Εάν αγοράσετε έναν SSD Gen4 τώρα και αργότερα αναβαθμίσετε τη μητρική πλακέτα και τον επεξεργαστή σας σε μια πλατφόρμα που υποστηρίζει PCIe 4.0, θα μπορείτε να αξιοποιήσετε πλήρως τις δυνατότητές της . Αλλά αν δεν σκοπεύετε να αλλάξετε την πλατφόρμα σας μεσοπρόθεσμα, δεν χρειάζεται να ξοδέψετε περισσότερα μόνο και μόνο επειδή είναι Gen4.
Είναι αρκετός ένας SSD NVMe Gen4 για παιχνίδια;
Ο τομέας των παιχνιδιών είναι αυτός όπου προκύπτει η μεγαλύτερη σύγχυση σχετικά με τις προδιαγραφές των SSD. Η μετάβαση από έναν μηχανικό σκληρό δίσκο σε έναν SSD, ακόμη και SATA, αντιπροσώπευε ένα τεράστιο άλμα προς τα εμπρός (και επαναπροσδιόρισε την ανάγκη για ανασυγκρότηση των SSD ): Τα Windows εκκινούν σε δευτερόλεπτα , οι οθόνες φόρτωσης είναι σημαντικά μικρότερες και το σύστημα είναι πολύ πιο γρήγορο. Ωστόσο, η αναβάθμιση από SSD SATA σε NVMe Gen3 και στη συνέχεια σε Gen4 δεν προσφέρει πλέον τόσο δραματική βελτίωση.
Οι δοκιμές χρόνου φόρτωσης σε παιχνίδια όπως το Shadow of the Tomb Raider ή το Counter-Strike: Global Offensive δείχνουν ότι η διαφορά μεταξύ ενός καλού SSD PCIe 3.0 και ενός SSD 4.0 είναι συνήθως λίγα δευτερόλεπτα. Συχνά λιγότερο από 3. Υπό κανονικές συνθήκες, αυτό δεν είναι σχεδόν αισθητό κατά την αναπαραγωγή. Δεν μιλάμε για χρόνο φόρτωσης από ένα λεπτό σε δέκα δευτερόλεπτα, αλλά μάλλον για 15 έναντι 12, για παράδειγμα.
Ακόμα και όταν συγκρίνονται διαφορετικά μοντέλα της ίδιας γενιάς, οι διαφορές είναι μικρές. Σε δοκιμές με SSD όπως οι Corsair Force MP600, GIGABYTE AORUS NVMe Gen4 και Sabrent Rocket 4.0 (όλοι οι Gen4) έναντι ενός Samsung 970 Pro ή ενός Intel Optane 905P (Gen3), οι χρόνοι εκκίνησης του παιχνιδιού και του λειτουργικού συστήματος ήταν πολύ παρόμοιοι, με διακυμάνσεις μόνο λίγων δευτερολέπτων.
Επομένως, για τα παιχνίδια, ένας SSD Gen3 NVMe είναι υπεραρκετός, και ένας Gen4 είναι «υπεραρκετός». Το κλειδί είναι ότι, προς το παρόν, τα παιχνίδια δεν κορεσμούν σταθερά αυτό το τεράστιο εύρος ζώνης. Οι περισσότερες προσβάσεις είναι μικρές και τυχαίες, όπου η καθυστέρηση και η απόδοση IOPS έχουν μεγαλύτερη σημασία από την ακατέργαστη διαδοχική ταχύτητα.
RTX IO, DirectStorage και το μέλλον της πρόσβασης σε δεδομένα
Η άφιξη τεχνολογιών όπως η NVIDIA RTX IO και το DirectStorage στο DirectX 12 Ultimate έχει φέρει για άλλη μια φορά τους SSD στο προσκήνιο, επειδή υπόσχονται να μειώσουν περαιτέρω τους χρόνους φόρτωσης και να απελευθερώσουν την CPU από μεγάλο μέρος της εργασίας που κάνει αυτή τη στιγμή με την αποσυμπίεση δεδομένων.
Η προσέγγιση είναι αρκετά διαφορετική από την τρέχουσα. Αντί η CPU να διαβάζει δεδομένα παιχνιδιού από τον SSD, να τα αποσυμπιέζει και να τα μεταφέρει σταδιακά στην GPU, με το RTX IO/DirectStorage η κάρτα γραφικών μπορεί να ζητήσει δεδομένα απευθείας από τον SSD , χρησιμοποιώντας ένα buffer και να μεταφέρει τις πληροφορίες στη δική της VRAM. Αυτό απαιτεί ελάχιστη παρέμβαση του επεξεργαστή.
Στα χαρτιά, αυτό επιτρέπει πολύ πιο άμεση πρόσβαση στους πόρους του παιχνιδιού (υφές, μοντέλα κ.λπ.) και μειώνει τα σημεία συμφόρησης. Όσο μεγαλύτερο είναι το εύρος ζώνης του SSD, τόσο πιο γρήγορη μπορεί να είναι η τροφοδοσία δεδομένων στην GPU, και είναι λογικό να σκεφτόμαστε ότι μια Gen4, ή ακόμα και μια Gen5, θα μπορούσε να κάνει τη διαφορά σε σύγκριση με μια Gen3 σε τίτλους που έχουν σχεδιαστεί για να αξιοποιούν αυτήν την τεχνολογία.
Ωστόσο, υπάρχουν αρκετές σημαντικές λεπτομέρειες. Για να λειτουργήσει πραγματικά αυτό, τα παιχνίδια πρέπει να προσαρμόζονται ειδικά, χρησιμοποιώντας το DirectStorage API και βελτιστοποιώντας τη διαχείριση των δεδομένων τους. Το να έχετε απλώς έναν γρήγορο SSD δεν είναι αρκετό. Εάν το λογισμικό δεν έχει σχεδιαστεί για να τον αξιοποιεί πλήρως, η βελτίωση θα είναι περιορισμένη. Επιπλέον, εξακολουθεί να είναι μια σχετικά νέα τεχνολογία για υπολογιστές, επομένως η πιο σοφή πορεία δράσης είναι να περιμένετε σοβαρές κριτικές και δοκιμές που μετρούν τον αντίκτυπό της στον πραγματικό κόσμο με διαφορετικούς τύπους SSD.
Ένας άλλος παράγοντας που πρέπει να ληφθεί υπόψη είναι η πιθανή πίεση στην αγορά. Εάν το DirectStorage και το RTX IO οδηγήσουν σε σαφώς ορατές βελτιώσεις στην απόδοση σε πολλά παιχνίδια, η ζήτηση για SSD NVMe Gen4 (ή νεότερης) θα μπορούσε να εκτοξευθεί, οδηγώντας σε ελλείψεις και εικασίες τιμών . Αυτό έχει ήδη παρατηρηθεί με κάρτες γραφικών, ακόμη και με ορισμένες CPU στο παρελθόν.
Όπου η διαφορά μεταξύ Gen3, Gen4 και Gen5 είναι αισθητή
Ενώ το χάσμα δεν είναι τόσο σημαντικό για παιχνίδια και γενική χρήση, υπάρχουν πολύ σαφή σενάρια όπου ένας SSD NVMe Gen4 (και ακόμη και Gen5) προσφέρει ένα απτό όφελος. Αυτά περιλαμβάνουν εργασίες όπως η επεξεργασία βίντεο 4K/8K , η εργασία με τεράστια αρχεία, τα αντίγραφα ασφαλείας πολλών terabyte και η διαχείριση μεγάλων βάσεων δεδομένων.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, πραγματοποιούνται συνεχείς μεταφορές μεγάλων αρχείων. Και εδώ είναι που έχει σημασία η διαδοχική ταχύτητα. Η αντιγραφή 100 GB σε έναν γρήγορο SSD Gen4 μπορεί να διαρκέσει περίπου 20 δευτερόλεπτα. Αντίθετα, σε έναν ισχυρό Gen5, αυτός ο χρόνος μειώνεται σχεδόν στο μισό. Εάν εκτελείτε αυτόν τον τύπο λειτουργίας μία φορά το μήνα, δεν είναι κρίσιμος. Αλλά αν το κάνετε αρκετές φορές την ημέρα σε επαγγελματικό περιβάλλον, η εξοικονόμηση χρόνου είναι σημαντική.
Σε περιβάλλοντα διακομιστών, τεχνητής νοημοσύνης, επιστήμης δεδομένων και εταιρικών βάσεων δεδομένων, όπου πραγματοποιούνται εκατομμύρια λειτουργίες εισόδου/εξόδου ανά δευτερόλεπτο, το αυξημένο εύρος ζώνης και η μικρή βελτίωση της καθυστέρησης των Gen4 και Gen5 βοηθούν στη μείωση των ουρών και στη βελτίωση της απόκρισης του συστήματος. Αυτοί είναι τομείς όπου κάθε χιλιοστό του δευτερολέπτου μετράει και όπου το πρόσθετο κόστος υλικού δικαιολογείται εύκολα. Επιπλέον, τεχνολογίες όπως η μόνιμη μνήμη επαναπροσδιορίζουν τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται αυτές οι προκλήσεις σε επαγγελματικές εγκαταστάσεις.
Επομένως, εάν η χρήση σας είναι επαγγελματική ή ημιεπαγγελματική (βίντεο, φωτογραφία μεγάλου όγκου, εικονικοποίηση, μεγάλος φόρτος εργασίας), είναι πολύ πιο λογικό να επιλέξετε έναν καλό SSD NVMe Gen4 ή ακόμα και έναν Gen5 εάν η πλατφόρμα σας είναι συμβατή και ο προϋπολογισμός σας το επιτρέπει.
Τι λένε τα benchmarks: δοκιμές με SSD Gen3 και Gen4
Για να βάλουμε όλα αυτά σε μια προοπτική, αξίζει να εξετάσουμε τι έχει παρατηρηθεί σε σοβαρές συγκρίσεις μεταξύ των SSD PCIe 3.0 και 4.0. Σε δοκιμές με δίσκους όπως οι Corsair Force MP600, GIGABYTE AORUS NVMe Gen4 και Sabrent Rocket 4.0 έναντι ενός Intel Optane 905P και ενός Samsung 970 Pro, χρησιμοποιήθηκε ένα σύστημα με Ryzen 7 3700X και μια μητρική πλακέτα ASRock X570 Steel Legend , με Windows 10. Αυτές είναι σοβαρές συγκρίσεις και αναλύσεις υλικού που βοηθούν στον διαχωρισμό της διαφημιστικής εκστρατείας από την απόδοση του πραγματικού κόσμου.
Σε δοκιμές διαδοχικής ανάγνωσης, οι μονάδες δίσκου Gen4 με τον ελεγκτή Phison υπερτερούν σαφώς, επιτυγχάνοντας περίπου 5.000 MB/s περισσότερο, ενώ οι μονάδες δίσκου Gen3 υστερούν σε απόδοση περίπου 2.500-3.000 MB/s. Αυτές οι δοκιμές χρησιμεύουν κυρίως ως σημείο αναφοράς για τη μέγιστη θεωρητική απόδοση , αλλά αποκαλύπτουν λίγα για τη χρήση σε πραγματικό κόσμο.
Στις διαδοχικές εγγραφές, η ιστορία επαναλαμβάνεται. Το Sabrent Rocket 4.0 φτάνει πρώτο στη μέγιστη ταχύτητα εγγραφής του και τη διατηρεί πιο σταθερά, ενώ το Corsair MP600 πλησιάζει επίσης τα 4.000 MB/s αλλά χρειάζεται λίγο περισσότερο χρόνο για να σταθεροποιηθεί. Το μοντέλο της GIGABYTE, όντας χαμηλότερης χωρητικότητας, έχει μειωμένη απόδοση και δεν υπερβαίνει τα σταθερά 2.500 MB/s.
Οι SSD PCIe 3.0 που δοκιμάστηκαν έδειξαν πιο ασυνεπή απόδοση σε σταθερές ταχύτητες εγγραφής. Ο Intel Optane 905P ξεχώρισε για τη διατήρηση ενός σχεδόν σταθερού ρυθμού περίπου 2.500 MB/s, ενώ ο Samsung 970 Pro ξεκίνησε πολύ δυνατά, αλλά γρήγορα έχασε απόδοση , κάτι που είχε παρατηρηθεί και στις δοκιμές ανάγνωσης.
Όταν προχωράτε σε πιο αντιπροσωπευτικές δοκιμές καθημερινής χρήσης, όπως το IOmeter (τυχαία πρόσβαση) ή το PCMark 8 Storage, η εικόνα αλλάζει σημαντικά. Σε μεγάλες ουρές εργασίας, το Sabrent Rocket 4.0 αποδίδει πολύ καλά, αλλά σε σενάρια μίας ουράς (πιο παρόμοια με αυτό που κάνει ένας τυπικός χρήστης), το Intel Optane PCIe 3.0 ξεπερνά όλα τα άλλα με σαφώς αισθητή διαφορά, χάρη στο ειδικά σχεδιασμένο για πολύ χαμηλές καθυστερήσεις.
Σημεία αναφοράς χρήσης σε πραγματικό κόσμο: Windows, εφαρμογές γραφείου και παιχνίδια
Όταν οι δοκιμές επικεντρώνονται σε καθημερινές εργασίες (εκκίνηση των Windows, άνοιγμα του Office, εκκίνηση του Photoshop, αντιγραφή μεγάλων και μικρών αρχείων), οι διαφορές μεταξύ των SSD Gen3 και Gen4 μειώνονται σημαντικά. Στη δοκιμή αποθήκευσης PCMark 8, ο Intel Optane κυριαρχεί για άλλη μια φορά, χάρη στην εστίασή του στην παραγωγικότητα. Ωστόσο, οι άλλοι SSD, τόσο ο Gen3 όσο και ο Gen4, είναι πολύ κοντά στη συνολική βαθμολογία , χωρίς σαφή νικητή. Το σύστημα αρχείων (NTFS) και η διαμόρφωσή του παίζουν επίσης ρόλο.
Οι χρόνοι εκκίνησης των Windows 10 που μετρήθηκαν με διάφορους SSD δείχνουν ότι υπάρχει διαφορά μόνο λίγων δευτερολέπτων μεταξύ όλων των δοκιμασμένων μονάδων δίσκου. Πέρα από ένα συγκεκριμένο σημείο, η διαδικασία POST της μητρικής πλακέτας, η αρχικοποίηση της συσκευής και άλλοι παράγοντες ανεξάρτητοι από τον SSD αναλαμβάνουν δράση. Επομένως, δεν μπορείτε να επιταχύνετε σημαντικά τον χρόνο εκκίνησης ακόμη και εγκαθιστώντας έναν SSD Gen5.
Στις μεταφορές μεγάλων αρχείων, είναι αξιοσημείωτο ότι τα ταχύτερα μοντέλα (για παράδειγμα, Intel Optane και ορισμένοι καλοσχεδιασμένοι Gen4) αποδίδουν κάπως καλύτερα, αλλά εξακολουθούμε να μιλάμε για διαφορά δευτερολέπτων σε αντίγραφα αρκετών gigabyte, όχι για δραματικά άλματα όπως αυτά μεταξύ ενός μηχανικού σκληρού δίσκου (HDD) και οποιουδήποτε SSD.
Όταν αντιγράφετε πολλά μικρά αρχεία, το πεδίο δράσης γίνεται ακόμη πιο ισορροπημένο και η καθυστέρηση και η απόδοση IOPS μπαίνουν στο παιχνίδι. Εδώ, τόσο ο Samsung 970 Pro (Gen3) όσο και ορισμένοι δίσκοι Gen4, όπως ο Corsair MP600, υπερέχουν, αποδεικνύοντας ότι η γενιά PCIe δεν είναι το παν . Ο συγκεκριμένος σχεδιασμός κάθε δίσκου παίζει σημαντικό ρόλο.
Και, επιστρέφοντας στα παιχνίδια, οι δοκιμές με παιχνίδια δείχνουν ότι η διαφορά μεταξύ των διαφόρων SSD που δοκιμάστηκαν, συνδυάζοντας Gen3 και Gen4, σπάνια υπερβαίνει τα 3 δευτερόλεπτα στον αρχικό χρόνο φόρτωσης. Αυτό είναι πρακτικά ανεπαίσθητο όταν όντως παίζετε παιχνίδια. Και σίγουρα δεν δικαιολογεί πολλούς χρήστες να πληρώνουν διπλά για ένα μοντέλο τελευταίας γενιάς μόνο και μόνο επειδή έχει μια εντυπωσιακή τιμή διαδοχικής ταχύτητας ανάγνωσης στο κουτί.
Gen4 εναντίον Gen5: η επόμενη ανατροπή
Ενώ συνεχίζουμε να συζητάμε για το αν η Gen4 προσφέρει πλεονεκτήματα έναντι της Gen3, η αγορά ήδη προωθεί τους SSD NVMe PCIe Gen5 . Για άλλη μια φορά, η ιστορία επαναλαμβάνεται. Το εύρος ζώνης ανά λωρίδα διπλασιάζεται και οι θεωρητικοί αριθμοί εκτοξεύονται, φτάνοντας αυτή τη φορά τα 9.000-14.000 MB/s διαδοχικές ταχύτητες ανάγνωσης ανάλογα με το μοντέλο.
Σε τεχνικό επίπεδο, η Gen5 προσφέρει συνολικό εύρος ζώνης ~16 GB/s σε διαμόρφωση x4, σε σύγκριση με ~8 GB/s για την Gen4 και ~4 GB/s για την Gen3. Η καθυστέρηση βελτιώνεται επίσης ελαφρώς, φτάνοντας στο εύρος των 50-70 µs, αν και το κέρδος εδώ είναι πολύ πιο μέτριο από το άλμα στην καθαρά διαδοχική ταχύτητα.
Στην πράξη, οι περισσότεροι οικιακοί χρήστες δεν θα αξιοποιήσουν καν στο έπακρο έναν καλό SSD Gen4 για εργασίες γραφείου, περιήγηση, streaming, επεξεργασία φωτογραφιών ή παιχνίδια. Για αυτά τα φόρτα εργασίας, ο Gen4 είναι ήδη υπεραρκετός . Ο πιο κρίσιμος παράγοντας μετατοπίζεται από την ταχύτητα του SSD στον επεξεργαστή, τη μνήμη RAM ή την GPU, ανάλογα με τις συγκεκριμένες ανάγκες.
Εκεί που η Gen5 αρχίζει πραγματικά να αποκτά νόημα είναι σε αυτά τα επαγγελματικά περιβάλλοντα υψηλής απόδοσης. Μιλάμε για επεξεργασία βίντεο 8K, χειρισμό τεράστιων επιστημονικών συνόλων δεδομένων, καθημερινά αντίγραφα ασφαλείας αρκετών terabyte, διακομιστές περιεχομένου ή μεγάλου όγκου φόρτων εργασίας τεχνητής νοημοσύνης και βάσεων δεδομένων. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η αύξηση του εύρους ζώνης και η δυνατότητα διατήρησης τεράστιων μεταφορών για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα κάνουν πραγματικά τη διαφορά.
Προς το παρόν, οι δίσκοι SSD Gen5 έχουν και κάποια επιπλέον μειονεκτήματα. Καταναλώνουν περισσότερη ενέργεια, υπερθερμαίνονται αρκετά και συχνά απαιτούν ογκώδεις ψύκτρες ή ακόμα και ενεργούς ανεμιστήρες. Αυτό δεν ταιριάζει πάντα σε συμπαγή κουτιά ή αθόρυβες διατάξεις. Επιπλέον, η τιμή τους παραμένει υψηλότερη, με διαφορές που κυμαίνονται από 25% έως 50% σε σύγκριση με έναν δίσκο Gen4 παρόμοιας χωρητικότητας.
